Verslag gezinstocht augustus 2014

Zoals ieder jaar mochten we in augustus weer een aantal gasten ontvangen van de Kinderkliniek te Almere. Er gingen dit keer 5 gezinnen mee.

Een gezinstocht op de Meridiaan? Ja, een gezinstocht op de Meridiaan. Lekker knus en spectaculair zeilen! Gelukkig hadden de kinderen van deze tocht meer weg van ‘bikkels’ en dat was maar goed ook:  Op zaterdag kozen we het ruime-, maar vooral onstuimige sop met windkracht 7.  De jongste in ons midden was 9 jaar en dat maakte de groep goed voor een week lang heftig zeilen. 

De crew bestond uit Monique Tebbe, Laura Hoefsloot, Jessica de Bruin (eerste keer mee met SK), Paul Askamp, Mark Oude Egberink en Vincent Verloop. De Meridiaan werd uiteraard gevaren door onze Ruud en deze keer met een nieuwe maat, Roland (ook luisterend naar de namen Blondie en alles wat op Roland lijkt).

 Na een oversteek over het IJsselmeer en een eerste overnachting voor de sluis bij Koarnwertersân, oftewel op z’n Nederlands Kornwerderzand, koersten we met windkracht 6 over de waddenzee naar Terschelling. Iedereen was het er over eens: Terschelling was het mooiste eiland om bij deze tocht te bezoeken.

Veilig aangekomen in de haven van Terschelling kwamen de eerste berichtjes van het bezorgde thuisfront al binnen: zijn jullie wel op tijd binnen? Er komt storm! 

De volgende dag was dan ook géén goede dag om te varen. Storm en hele hoge golven (2,5 meter) op de Waddenzee. Een mooie dag dus om op het eiland uit te waaien. We werden die dag zeer gastvrij onthaald door 2 mooie organisaties die beiden met de zee te maken hebben. ’s Morgens heeft een vrijwilliger van de KNRM ons een mooi verhaal verteld en een film laten zien over de reddingsmaatschappij. Daarna heeft zij ons de snelle reddingsboot laten zien, waar we met z’n allen in mochten zitten. (foto: in de reddingsboot)

’s Middags mochten we de Brandaris in. Jaloerse toeristen zagen ons de grote deuren beneden aan de vuurtoren betreden. Sommigen waren zo stoer om de 225 treden tot helemaal bovenin te trotseren, anderen verkozen de lift. Bovenin, ruim 50 meter boven het eiland, werd ons door de vuurtorenwachter Arie alles verteld over de taken van de kustwacht. Muisstil mochten we even meekijken met de acties van de vuurtorenwachters toen een schip tussen Vlieland en Terschelling in de problemen raakte. Ook de haren van iedereen werd lekker geföhnd door bovenop de vuurtoren even op het ‘terras’ te gaan staan, met windkracht 8. (foto: op de Brandaris)

Na het bezoek aan de Brandaris mochten we heerlijk van een ijsje genieten dat geheel belangeloos aangeboden werd door IJssalon ‘De IJszee’. Het was een heerlijk ijsje en later bleek het personeel van De IJszee besloten hebben dat Sailing Kids het doel voor 2014 is, waar de fooienpot van het hele jaar naar toe gaat!

Dinsdag was het weer voldoende tot rust gekomen om de oversteek naar Harlingen te wagen. Harlingen was een belangrijke haven om aan te doen, aangezien we uitgenodigd waren om een cheque van het Live4Life concert in ontvangst te nemen. Onderweg van Terschelling naar Harlingen ontdekte de maat echter dat de Meridiaan door de storm averij had opgelopen. De kluiverboom stond op de vreemdste stand die je maar kunt bedenken en was geen kant op te krijgen. Aangekomen in de haven van Harlingen moest dit eerste gerepareerd worden, tot grote spijt van een groot aantal gasten en vrijwilligers die nu eindelijk wel weer eens in zoet water wilden zwemmen. Met man en macht werd de kluiverboom weer naar beneden getrokken aan een lang touw, waarna de technici zich er verder mee ontfermden.

Het was de avond dat de ouders van boord zouden gaan om eens lekker ‘uit te gaan’. De afgesproken tijd van 18.00 van boord werd met ruim 3 kwartier overschreden door alle werkzaamheden die nog verricht moesten worden alvorens het passagieren kon starten. De kids hebben zich die avond tegoed kunnen doen aan grote bakken patat en snacks die, gesponsord door de lokale snackbar, afgehaald konden worden. De avond ging verder in een spelletjes avond.

Woensdag kwam de organisatie van het Live4Life event op de Meridiaan om de cheque met een bedrag van 6.291 euro te overhandigen. Zenuwen bij de crew, want ook de krant zou komen (‘is m’n SK-shirt nog wel wit genoeg…?’) De meridiaan werd vóór de poffertjeskraam waar Ashley Koning (de initiatiefneemster van de sponsoring aan Sailing Kids door het evenement) werkt afgemeerd. Koffie en koekjes en iedereen op de foto voor in de Harlinger-Courant. En als verrassing kregen we allemaal….. poffertjes !

Daarna, weer leuk nieuws: de Vrijheid kwam net de haven van Harlingen in. We konden even snel langs om de Duitse Sailing Kids en Miquel en Jasper (schipper en maat van de Vrijheid) te ontmoeten.

’s Avonds meren we af in de haven van Workum. Ook daar wordt weer uitgebreid gezwommen in de haven.

Dan alweer de laatste hele dag van de tocht. De Meridiaan wordt richting Trintelhaven gestuurd. Een klein haventje, in het midden van de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad. Een ideale plek om, ja het kan ook niet anders: zwemmen! Nu werd de giek gebruikt als slingertuig en gingen ook de kano’s te water. Hier vierden we ook de bonte avond. Zenuwachtig en geheimzinnig werden de acts voorbereid. Na de heerlijke nasi, begon de bonte avond buiten op het grasveld, maar moest op het eind door de regen verplaatst worden naar binnen. Maar ook daar was het erg gezellig. De bonte avond werd afgesloten met een gezellig kampvuur. 

En dan de onvermijdelijke laatste dag. Naar Enkhuizen varen, de hutten opruimen en een laatste hap. En dan…., afscheid nemen.

Het was voor iedereen een fantastische week. Veel gezeild, veel gepraat, veel gelachen en veel gezwommen. Iedereen ging moe maar tevreden en met een nieuw avontuur in zijn of haar repertoire van boord.